جهاننامه د اسلامي نړۍ، جغرافیې، سمندرونو، اقلیمونو، ښارونو، او د منځنیو پېړیو د علمي او جغرافیایي فکر له مهمو آثارو څخه ګڼل کېږي. دا اثر د محمد نجیب بکران له خوا لیکل شوی او د خپل وخت د نړۍ د جغرافیایي تصور، تمدني سیمو، او د انسانانو د ژوند د چاپېریال یوه پراخه علمي هنداره وړاندې کوي.
د کتاب په مقدماتي برخو کې څرګنده شوې چې لیکوال هڅه کړې د نړۍ د اقلیمونو، بحرونو، ښارونو، غرونو، او انساني ټولنو په اړه جامع معلومات راټول کړي، او د اسلامي جغرافیې علمي میراث خوندي کړي.
په دې اثر کې د خراسان، افغانستان، هند، ترکستان، ایران، او د اسلامي ختیځ ګڼې سیمې یادې شوې دي. لیکوال د دغو سیمو د جغرافیایي موقعیت، طبیعي ځانګړتیاوو، او تمدني اهمیت په اړه تفصیلي بحث کوي.
«جهاننامه» یوازې د جغرافیې کتاب نه دی؛
بلکې د اسلامي تمدن، خراسان، او د افغانستان د تاریخي او علمي مقام یوه مهمه علمي خزانه ده.
په کتاب کې د بحرونو، ټاپوګانو، غرونو، اقلیمونو، او د نړۍ د شکل په اړه د هغه وخت علمي نظریات هم بیان شوي دي، چې د اسلامي نړۍ د علمي پرمختګ او فکري ودې څرګندونه کوي. د فهرست په برخو کې د دریاوو، جزیرې، اقلیمونو، او د نړۍ د سیمو یادونه په تفصیل راغلې ده.
دا اثر د افغانانو او پښتنو لپاره ځانګړی ارزښت لري، ځکه چې د خراسان او افغانستان د تاریخي جغرافیې، د اسلامي علمي میراث، او د سیمې د تمدني مقام په اړه مهم معلومات وړاندې کوي، او لوستونکی د خپل تاریخي، علمي او فرهنګي هویت سره لا نږدې کوي.
هغه ملت چې خپل علمي میراث، خپل تاریخي جغرافیه، او د خپلو نیکونو فکري آثار وپېژني، خپل راتلونکی به هم په شعور، علم او ویاړ جوړ کړي.
