تذکرة الابرار و الاشرار د پښتنو، صوفیانو، ديني علماوو، او د افغانستان د دیني او فکري تاریخ له مهمو کلاسیکو آثارو څخه ګڼل کېږي. دا اثر د اخوند دروېزه له خوا لیکل شوی او د هغه وخت د مذهبي، فکري، او ټولنیزو جریانونو ژور انځور وړاندې کوي.
د کتاب له لومړیو پاڼو څخه ښکاري چې لیکوال د دین، اخلاقو، تصوف، او د اسلامي ټولنې د اصلاح په اړه ځانګړې پاملرنه لري، او د نېکو او بدو انسانانو د اعمالو، عقایدو، او سلوک ترمنځ تفصیلي مقایسه وړاندې کوي.
په دې اثر کې د پښتنو د دیني ژوند، صوفي حلقو، روحاني شخصیتونو، او د هغه وخت د مذهبي اختلافاتو په اړه هم مهم معلومات راغلي دي. اخوند دروېزه په ګڼو برخو کې د اسلامي اخلاقو، علم، تقوا، او د ټولنې د اصلاح پر اهمیت ټینګار کوي.
«تذکرة الابرار و الاشرار» یوازې یو مذهبي کتاب نه دی؛
بلکې د افغانستان، پښتنو، او د سیمې د اسلامي فکري تاریخ یوه مهمه تاریخي او روحاني هنداره هم ده.
د کتاب په ګڼو برخو کې د علماوو، صوفیانو، او د دیني شخصیتونو د ژوند، علم، او روحاني مقام یادونه شوې، او لوستونکی د هغه وخت د اسلامي ټولنې د فکري فضا سره اشنا کوي. همدارنګه دا اثر د پښتني ټولنې د دیني او فرهنګي جوړښت په درک کې ځانګړی ارزښت لري.
دا کتاب د افغانانو او پښتنو لپاره ځکه مهم دی، چې د دیني فکر، اسلامي اخلاقو، او د پښتنو د روحاني او علمي میراث په اړه مستند معلومات وړاندې کوي، او لوستونکی د خپل تاریخي، دیني او تمدني هویت سره لا نږدې کوي.
هغه ملت چې خپل دیني علما، خپل فکري میراث، او خپل تاریخي شعور وپېژني، خپل راتلونکی به هم په علم، وحدت او عزت جوړ کړي.
