تذکرة الشعراءد پښتو ژبې، افغان ادب، او د پښتنو د شاعرۍ له مهمو او ارزښتمنو ادبي آثارو څخه ګڼل کېږي. دا اثر د پښتنو د شاعرانو، ادیبانو، او فرهنګي شخصیتونو د ژوند، اشعارو، او ادبي خدمتونو یوه مهمه تاریخي خزانه ده.
د کتاب له مقدماتي برخو څخه ښکاري چې لیکوالانو هڅه کړې د پښتو د کلاسیک ادب هغه شاعرانه او فکري میراث راټول کړي چې د افغانانو او پښتنو د فرهنګي هویت استازیتوب کوي. په سريزه کې د پښتو ژبې د ادبي ارزښت، د شاعرانو د مقام، او د پښتني فرهنګ د ژوندي ساتلو اهمیت بیان شوی دی.
په دې اثر کې د ګڼو پښتنو شاعرانو ژوندلیکونه، شعرونه، او ادبي سبکونه راټول شوي دي؛ لکه:
قطبالدین بختیار، اسماعیل سرهبن، اکبر زمېنداوری، شیخ عیسی مشواڼی، ملاالف، خوشحال خان خټک، رحمن بابا، اشرف خان هجري، او ګڼ نور ادبي شخصیتونه.
کتاب ښيي چې پښتانه یوازې د جګړې او سیاست قوم نه و؛
بلکې د علم، ادب، تصوف، فلسفې، او شاعرۍ یوه ستره تاریخي خزانه هم لري. د خوشحال خان خټک، رحمن بابا، او نورو شاعرانو د اشعارو له لارې د پښتني غیرت، مینې، آزادۍ، او معنویت ژور انځور وړاندې کېږي.
«تذکرة الشعراء» یوازې یو ادبي کتاب نه دی؛
بلکې د افغانانو او پښتنو د فرهنګي حافظې، ادبي عظمت، او تاریخي شعور یوه مهمه هنداره ده.
